واحدكار :آب

موضوع : جوجه تيغي و دريا

عنوان فعاليت :قصة3

يكي بود، يكي نبود. غير از خداي مهربان هيچكس نبود. جوجه تيغي، تمام چيزهايي را كه براي زندگي كردن، در جنگل لازم بود، داشت: يك خانه با دودكش، يك تختخواب نرم و چند تا دوست خوب، اما جوجه تيغي خوشحال نبود. يك روز جوجه تيغي به كفشدوزك گفت: «نه، نمي‌شود انگار يك چيزي توي دلم سنگيني مي‌كند من بايد دريا را ببينم» كفشدوزك كه هيچ وقت دريا را نديده بود، جواب داد: «دريا را ببيني! چه فكر خنده داري! ما كه اين جا همه چيز داريم و راحت هستيم» اما جوجه تيغي از وقتي كه به فكر ديدن دريا افتاده بود، ديگر احساس راحتي و خوشحالي نمي‌كرد. جوجه تيغي به گل آبي رو كرد و گفت: «خيلي دلم مي‌خواهد دريا را ببينم!» گل آبي تكاني به خودش داد و گفت: «دريا! دريا! عجب حرفهايي مي‌زني!» بالاخره يكر روز صبح زود، وقتي كه هنوز ستاره‌ها در آسمان چشمك مي‌زدند، جوجه تيغي با چوبدستي و كوله‌بارش، از خانه بيرون آمد و راهي دريا شد. چه قدر بايد راه مي‌رفت؟ خودش هم نمي‌دانست اما رفت و رفت تا به دريا رسيد. داد زد: «سلام دريا.» يك موج به طرف جوجه تيغي دويد و گفت: «پوف! پوف!» بعد به عقب برگشت و گفت: «فيش! فيش!» جوجه تيغي هم يك قدم جلو رفت و گفت: «پوف! پوف!» بعد به عقب برگشت و گفت: «فيش! فيش!» جوجه تيغي فكر كرد او هم يك درياست. يك درياي كوچك با چهار دست و پا. آن روز تا غروب جوجه تيغي و دريا با اين زبان با هم حرف زدند و بازي كردند.

ـ پوف! پوف! ـ فيش! فيش! وقتي شب شد، جوجه تيغي كنار يك صخره خوابش برد. او در خواب هم، دريا را ديد و شروع كرد به بازي كردن. ـ پوف! پوف! فيش! فيش! هر كسي جوجه تيغي را در آن حال مي‌ديد، خيال مي‌كرد تيغهايش مثل موج دريا، بالا و پايين مي‌رود.

             دانستني ها و مهارتهاي مورد انتظار در اين فعاليت
 

واحدكار :آب

موضوع : موش كوچولو

عنوان فعاليت :قصة