يكي بود ، يكي نبود . سالها پيش ، وقتي كه من هم كودك بودم يك روز وقتي كه از مهد كودك به خانه آمدم ، مادرم در خانه نبود . از مادر بزرگم پرسيدم : «مامانم كجاست ؟» مادر بزرگم جواب داد : «يادت رفت ؟ مگر امروز صبح مادرت به تو نگفت كه مي خواهد به يك سفر كوتاه برود ؟» يادم آمد كه صبح با مادرم خداحافظي كرده بودم ، ولي از همان موقع دلم براي او تنگ شد. مادر بزرگ گفت : « تا چشم بر هم بزني ،مادرت بر مي گردد.»  من چشمهايم را چند بار به هم زدم ، ولي مادرم نيامد .

به مادر بزرگم گفتم : « من چشمم را بستم و باز كردم . پس چرا مامانم نيامد ؟ مادربزرگم خنديد و گفت :«كمي صبر داشته باش !» بعد انگار كه چيزي به يادش آمده باشد گفت : «راستي ! مادرت هفت تا چيز خوب برايت پنهان كرده است . توبايد آنها را پيدا كني . ولي بايد قول بدهي تا همه آنها را پيدا نكردي از آنها استفاده نكني .» ازاين حرف مادربزرگ خيلي تعجب كردم . مادرم چه چيزهايي را پنهان كرده بود ؟

آنها چه بودند و چرا هفت تا بودند ؟ همان موقع مادربزرگ گفت : به آشپزخانه بروم و سفره را بياورم تا ناهار بخوريم . مادر بزرگ هم رفت تا غذا بياورد . وقتي سفره را باز كردم ، از خوشحالي جيغ بلندي كشيدم . در وسط سفره يك آب نبات به رنگ بنفش بود . مادر بزرگ وارد اتاق شد و گفت : «اولين آب نبات را پيدا كردي ! حالا بايد سعي كني تا بقيه را هم پيدا كني .»خيلي خوشحال بودم . دلم مي خواست آب نبات بنفش رنگ را بخورم ، ولي يادم آمد كه مادربزرگ گفته بود كه نبايد به آنها دست بزنم تا وقتي كه هر هفت تا را پيدا كنم . آب نبات بنفش رنگ را روي ميز گذاشتم و با مادر بزرگ ناهار خوردم . در موقع ناهار با خودم فكر مي كردم كه كه بقيه آب نباتها كجاست ؟ وقتي ناهار تمام شد ، به دستشويي رفتم تا دندانهايم را بشويم . وقتي مسواكم را جا مسواكي برداشتم ، صدايي شنيدم . توي آن را نگاه كردم . اين بار هم از خوشحالي جيغي كشيدم . جا مسواكي يك آب نبات ديگر بود . يك آب نبات به رنگ نيلي . آن را هم برداشتم و به مادربزرگ نشان دادم . مادر بزرگ باز هم گفت :«آفرين !اين را هم نگه دار . اين يكي را هم بگذار كنار آب نبات اولي .» ظهر اصلا خوابم نبرد . دلم مي خواست هر هفت آب نبات را پيدا مي كردم . وقتي مادربزرگ خوابيد به خيلي از جاها سر زدم اما نتوانستم هيچ آب نبات ديگري پيدا كنم . براي همين رفتم بالشم را برداشتم تا كنار مادربزرگ بخوابم . عصري با مادربزرگ مي خواستم بيرون بروم . يك آب نبات آبي رنگ در جيب لباسم پيدا كردم . از ديدن آن هم خيلي خوشحال شدم و زود ان را كنار بقيه آب نباتها گذاشتم . هر شب مادرم برايم قصه مي خواند ان شب به مادربزرگ گفتم :«حالا چه كسي براي من قصه مي خواند ؟» مادربزرگ خنديد و گفت : خب ، من برايت مي خوانم . بعد هم به من گفت تا بروم و كتابي را كه دوست دارم بياورم . با عجله به سمت كمد رفتم تا كتابي را كه خيلي دوست داشتم بياورم . وقتي كتابم را برداشتم چيزي از ميان آن افتاد . خم شدم و نگاه كردم ، يك آب نبات ديگر . اين بار يك آب نبات به رنگ سبز پيدا كردم . با خوشحالي آب نبات سبز رنگ را به مادربزرگ نشان دادم و آن را كنار بقيه آب نباتها گذاشتم . مادر بزرگ كتاب را باز كرد و گفت :«اما من كه عينك ندارم . برو و جاعينكي ام را بياور !» حوصله نداشتم بروم . دلم مي خواست مادربزرگ هر چه زودتر قصه را بخواند . با عجله رفتم و جا عينكي مادربزرگ را آوردم و به او دادم . مادر بزرگ عينكش را در آورد تا به چشمهايش بزند . يكباره خنديد و گفت :«اگه گفتي توي جا عينكي ام چي هست ؟» از خوشحالي بالا پريدم و گفتم : «يك آب نبات ديگر ! يك آب نبات ديگر ! در جا عينكي مادر بزرگ يك آب نبات زرد بود . زود آن را هم كنار بقيه آب نباتها گذاشتم . آن وقت مادر بزرگ قصه دختري را برايم خواند كه مي خواست به رنگين كمان برسد . چون او شنيده بود هر كسي به رنگين كمان برسد آرزويش برآورده مي شود . روز بعد آب نباتهايم را شمردم . تا حالا پنج آب نبات را پيدا كرده بودم . بنفش ،آبي ، سبز ، زردونيلي با خود فكر مي كردم  آن دو آب نبات ديگر كجا هستند ؟ وقتي از مهد كودك به خانه برگشتم ، دلم مي خواست عكس مادرم را نقاشي كنم .

چون دلم براي او خيلي تنگ شده بود . جعبه مداد رنگي هايم را باز كردم . در ميان مداد رنگي هايم آب نباتي به رنگ نارنجي پيدا كردم . تا به حال اين قدر خوشحال نشده بودم . مادرم چقدر آب نبات پنهان كرده بود و در چه جاهايي گذاشته بود ! آب نبات به رنگ نارنجي را هم كنار بقيه آب نباتها گذاشتم . وقتي نقاشي ام تمام شد با ناراحتي از مادربزرگ پرسيدم . (( پس مامانم كي مي آيد ؟)) مادربزرگ گفت :

(( صبر كن ، تازه يكي از آب نباتها را پيدا نكرده اي .)) از او خواستم كمك كند . چون همه جا را خوب گشته بودم و ديگر هيچ جايي نمانده بود كه سر نزده باشم .با ناراحتي به حياط رفتم . وقتي حوصله ام سر مي رفت يا از دست كسي ناراحت بودم به حياط مي رفتم و با گلهاي توي باغچه حرف مي زدم . اين بار هم براي گلها گفتم كه دلم براي مادرم تنگ شده است. چرا مادرم نمي آيد ؟ ديدم گلها تشنه هستند و گلبرگها يشان كمي پژمرده شده اند . به سراغ آبپاش رفتم تا با آب پر كنم و گلها را آب بدهم . وقتي آبپاش را بلند كردم صدايي شنيدم . فكري به سرم زد .آرام توي آن را نگاه كردم و آن وقت از خوشحالي جيغ بلنديكشيدم و فرياد زدم : (( مادربزرگ پيدا كردم ! آخرين آب نبات را هم پيدا كردم .))  آخرين آب نبات به رنگ قرمز بود . با عجله آن را برداشتم تا آن را كنار  بقيه آب نباتها بگذارم . مادربزرگ هم خوشحال بود . وقتي هر هفت آب نبات را كنار هم گذاشتم ناگهان چيز تازه اي ديدم . چون با رنگهاي آب نبات يك رنگين كمان درست شده بود . به ياد قصه ديشب مادربزرگ افتادم . قصه دختري كه مي خواست به رنگين كمان برسد تا آرزو يش برآورده شود . من حالا به رنگين كمان رسيده بودم . در دلم آرزو كردم كه هر چه زودتر مادرم از سفر برگردد. همان وقت صداي باز شدن درب را شنيدم و ديدم كه مادرم وارد خانه شد.